Piesze szlaki turystyczne

Szlak Orlich Gniazd

Najstarszym i najbardziej reprezentatywnym szlakiem pieszym jest "Szlak Orlich Gniazd" oznakowany ponad 50 lat temu w kolorze czerwonym.

Wytyczenie tego szlaku, wiodacego przez najwyzsze wzniesienia Jury, zaproponowal w1927 r. w czasopismie "Ziemia" Stanislaw Leszczynski.
W 1930 r. wyznaczono szlak koloru czerwonego biegnacy z Krakowa lukiem w jego polnocno - zachodnich okolicach, poprzez Plaskowyz Ojcowski i Garb Teczynski, a nastepnie powracajacy do Krakowa. Szlak ten obfitowal w wiele walorow krajobrazowych i krajoznawczych.
Poniewaz jednak w zasadzie nie byl przez nikogo konserwowany i odnawiany, po pewnym czasie znaki przestaly byc widoczne i szlak zaniknal.

Projekt nowego szlaku oglosil w 1948 r. znany turysta i krajoznawca Kazimierz Sosnowski. Wyznaczenie szlaku nastapilo dwa lata pozniej, tj. w 1950 r. dzieki pozyskanym funduszom z Ministerstwa Komunikacji.
Nastepnie trasa szlaku byla wielokrotnie zmieniana i korygowana, aby poprowadzic turystow przez najatrakcyjniejsze krajobrazowo tereny Wyzyny Krakowsko - Czestochowskiej.
Szlak ten laczy Czestochowe z Krakowem poprzez wiekszosc jurajskich zamkow, od ktorych wzial swa nazwe. Dawniej bowiem niedostepnosc warownych jurajskich zamkow porownywana byla z orlimi gniazdami.

Na trasie tego szlaku znajduja sie ruiny zamkow: Olsztyn, Ostreznik, Mirow, Bobolice, Morsko, Ogrodzieniec, Smolen, Bydlin, Rabsztyn i Ojcow oraz odbudowany zamek w Pieskowej Skale. Napotkamy na nim takze palace w Zlotym Potoku i Pilicy.
Szlak przebiega rowniez przez szereg rezerwatow przyrody.
Pierwszymi ciekawymi miejscami sa Olsztynskie rezerwaty: Zielona Gora i Sokole Gory.
Dalej szlak biegnie przez Rezerwat Parkowe, Ostreznik, Gora Zborow i Smolen oraz Ojcowski Park Narodowy.
Poczatek szlaku znajduje sie w centrum Czestochowy obok kosciola Sw. Zygmunta a konczy w poblizu Wawelu w Krakowie.
Prawie caly szlak wiedzie bardzo urozmaiconym, skalistym terenem z wieloma osobliwosciami przyrodniczymi i historycznymi.
Po drodze napotykamy rowniez wiele zabytkowych kosciolow m.in. w: Olsztynie, Zrebicach, Zlotym Potoku, Niegowej, Skarzycach, Pilicy i Giebultowie.

Szlak Warowni Jurajskich

Drugi szlak prowadzacy przez cala Jure to "Szlak Warowni Jurajskich" w kolorze niebieskim. Rozpoczyna sie w Rudawie w poblizu Krakowa a konczy w podczestochowskim Mstowie.
Na szlaku tym nie znalazl sie co prawda Olsztyn ale cala trasa jest niezwyklie interesujaca i warta zwiedzenia Na szlaku tym znajdziemy ruiny XIV-wiecznych straznic obronnych w Suliszowicach, Przewodziszowicach, Lutowcu i Ryczowie, oraz ruiny zamkow: Ostreznik, Morsko, Ogrodzieniec, Smolen, Ojcow oraz Grodzisko a takze zabytki sakralne w Mstowie, Zrebicach, Skarzycach, Zawierciu, Ogrodziencu, Dluzcu, Wolbromiu, Imbramowicach i Rudawie.
Rezerwaty na tym szlaku to Ostreznik, Gora Zborow, Smolen a takze Ojcowski PN.

Szlak "Zamonitu "

Zolty szlak "Zamonitu" prowadzi z Poraja przez Zalew ze zrodlem w Zaborzu, straznice w Suliszowicach, Zloty Potok i rezerwat Parkowe, Niegowa, Bobolice, Skaly Kroczyckie, Zalewy w Przylubsku, Siamoszycach, Krepie i Centurii, romanski kosciol w Gieble, zamek Ogrodzieniec do Niegowonic.

Ponadto istnieje kilka krotszych bardzo ciekawych szlakow pieszych i rowerowych wytyczonych z mysla o spedzeniu na ich trasie kilku weekendowych godzin.

Dróżki św. Idziego

Szlak ma swój początek w Olsztynie. Przebiega przez rezerwat Sokole Góry do Zrębic i kończy się przy zabytkowym kościele pw. św. Idziego w Zrębicach. Długość - oznaczonego zielonym kolorem - szlaku wynosi 8 km. Na trasie znajduje się wiele obiektów, które warto zobaczyć: Ruchoma Szopka Olsztyńska, Góra Biakło, Jaskinie w rezerwacie Sokole Góry oraz miejsca związane ze św. Idzim: Skałki św. Idziego, Żródełko św. Idziego, kapliczka św. Idziego oraz zabytkowy kościół pw. św. Idziego w Zrębicach. Szlak prowadzi przez przepiękne leśne tereny i stanowi idealne miejsce dla osób propagujących aktywne spędzanie czasu na łonie przyrody.

"Dróżki św. Idziego" zostały wytyczone latem 2007 roku. Szlak powstał przy wsparciu Samorządu Województwa Śląskiego oraz Samorządu Gminy Olsztyn. Realizatorem projektu był Gminny Ośrodek Kultury w Olsztynie we współpracy z Urzędem Gminy w Olsztynie. Natomiast inicjatorem powstania nowej trasy są: Jurajskie Stowarzyszenie Turystyki Wiejskiej oraz Grupa Odnowy Wsi Zrębice.

Co głosi legenda?

"Według miejscowego podania bardzo dawno temu wybuchła w okolicy Zrębic straszliwa zaraza dziesiątkująca ludzi i dobytek domowy. Wielu opuszczało zarażone domy i wynosiło się na mieszkanie do lasu. Kiedy gromadka tych nieszczęśliwych biedaków modliła się w lesie, błagając o zmiłowanie Boskie, na tej skale, którą dotąd pokazują, zjawiła się postać poważnego starca w ubiorze pustelniczym. Zjawisko to jednych przestraszyło, a w drugich rozbudziło wiarę, że to znak miłosierdzia Boskiego. Owa świetlana postać, był to św. Idzi, który zachęcił wszystkich do pokuty, jeśli chcą, aby zaraza ustąpiła, a następnie wskazał im źródełko, blisko skały bijące, z którego woda miała służyć jako lekarstwo przeciwko zaraźliwej gorączce. Wszyscy co widzieli to objawienie, powrócili do wsi i opowiedzieli, co potrzeba czynić, aby przebłagać zagniewanego Boga. Lud wziął się do pokuty, jak niegdyś mieszkańcy Niniwy; a gdy zaraza ustała, postanowili na tę pamiątkę zbudować kaplicę św. Idziemu. To postanowienie doprowadził do skutku ks. Bartłomiej Magdaliński, o czem czytamy w wizycie Komorowskiego, Officyała generalnego Dyecezyji Krakowskiej, odbytej 25 stycznia 1748 roku. Wśród największej posuchy źródło to nie wysycha i dotąd przez lud pobożny jest uczęszczane."

Źródło: Nabożeństwo do św. Idziego oraz wiadomość o parafii i kościele w Zrębicach autor: ks. G. Augustynik

Pustelnicze życie św. Idziego

Św. Idzi, pustelnik i opat, żył na przełomie VII/VIII w. Urodzony w Atenach, po pobycie w Rzymie i Katalonii rozpoczął życie pustelnicze nad Rodanem w południowej Francji. Przypuszcza się, że władca ówczesnej Septymanii, król Wizygotów Flawiusz Wamba podarował św. Idziemu ziemię, na której pustelnik założył opactwo, po jego śmierci nazwane jego imieniem - Saint Gilles, istniejące do dziś. Św. Idzi, zaliczony w poczet najważniejszych czternastu świętych wspomożycieli, doznawał wielkiej czci także i w Polsce w czasach średniowiecza. Wzywali jego pomocy ludzie ogarnięci strachem, bojaźnią i koszmarami, ranni i chorzy, myśliwi i rybacy, małżeństwa niepłodne, matki karmiące i mamki. Gall Anonim podał w swojej Kronice polskiej, że to właśnie dzięki wstawiennictwu św. Idziego królowi Władysławowi Hermanowi i Judycie narodził się syn Bolesław. W podzięce, król Bolesław Krzywousty odbył pielgrzymkę do ówczesnego sanktuarium św. Idziego w Somogyvár na Węgrzech.

Ogromna cześć, jakiej zażywał Święty od matek karmiących i mamek, wynikała z legendy z pustelniczego okresu życia Świętego. Otóż, jak pisze ksiądz Piotr Skarga w "Żywotach Świętych" (1579 r.), św. Idzi w swojej pustelni tylko "ziółeczkami schudłe członki swoje utrzymywał". Na rozkaz Pana Boga do jaskini pustelnika codziennie więc o określonych godzinach przychodziła łania i pozwalała się doić. Gdy Pan Bóg postanowił objawić światu świętego pustelnika, łania ta została zraniona podczas polowania i uciekła przed psami i myśliwymi pod obronę Świętego. Św. Idzi wyprosił u Pana Boga, aby nic złego się nie stało jego karmicielce. Psy nie dały się wpędzić w gęstwinę leśną, a łowcy następnego dnia przyprowadzili króla, biskupa i innych duchownych w to niezwykłe miejsce. Jeden z łowców postrzelił wtedy z łuku świętego męża. Król, który dotarł do jaskini, ujrzał czcigodnego starca i leżącą obok niego łanię i bardzo współczuł Świętemu. Św. Idzi natomiast prosił Boga, aby zadana rana nigdy się nie zagoiła dając przyczynek do stałego cierpienia.

Współcześni Polacy coraz częściej zwracają się o orędownictwo św. Idziego w swoich sprawach małej i wielkiej wagi, ale nadal bardzo rzadko obierają św. Idziego patronem dla swych dzieci.

Oznakowanie szlaku stanowi cześć projektu pn. "Szlaki turystyki rekreacyjnej i miejsca dziedzictwa kulturowego w gminie Olsztyn". Wartość całego projektu to 14.000,00 zł. Na realizację tego projektu gmina otrzymała z budżetu Samorządu Województwa Śląskiego kwotę w wysokości 5.000,00 zł, a sama dołożyła 9.000,00 zł.